خدای مهربونی رو سپاس که قلب رو آفرید و میون حیاتش با مرگ یه تپش فاصله انداخت ، اگه یاد می کردیم که با مرگ یه تپش فاصله داریم فقط یه تپش ، هرگز شهوت باعث خیانت نمی شد، ثروت باعث فریب نمی شد، قدرت باعث ظلم نمی شد، دل کندن از دنیا راحت ،آزاد و رها ، بسیاری از درگیری ها و غم و رنج های ما از مستی بودن ِ . به قول مولانا :

هستی سخت مستی آورد     عقل از سر ، شرم از دل می برد

به امام محمد غزالی گفتن: تو هر روز ذم دنیا می کنی، مردم رو بر قطع علایق دنیایی تحریک ، در حالی که خود چندین طویله گوسفند و اسب و اشتر بسته ای ، این حدیث چگونه بود؟ گفت:

ما میخ طویله را به گل زده ایم نه به دل

با تنی چند از دوستان صحبت می کردیم ، صحبت از سیاست بود ، این روزها به وب ها سر می زنم سخن از.... ، در افطاری ها سخن از.... اما می شود در هر حالی با فرهنگ بود ، فرهنگ رو در هر شرایطی با خود داشت ، همین الان یاد شخصیتی همچنین افتادم ، شاه غلام ، غلامحسین پیروانی ، اهل شیراز ، مربی سابق تیم فوتبال فجر سپاسی ، مربی تیم ملی امید اما این بازکن اسبق رو همه با شیرینی سخنش و با فرهنگ بالاش میشناسن ، باور کنید با چنگال غذا خوردن فرهنگ نیست ، میشه برای نظراتمون در زیر بیانیه های سیاسی یه نیم نگاهی هم به فرهنگ داشت ، درسته کسی که می خواد بزور خودشو رئیس جمهور بنامه اینجوری نیست پس اگه ما هم مثل اون بی ادب باشیم همون کس لایقمونِ . همیشه سید اصلاحات میگه نگین مرگ بر مخالف بگین زنده باد و ... !

 پ .ن :

میشه در روز قدس هم با شعار هایی فرهنگی همه مظاهر یک انسان با کمالاتو نشون داد ، ما نیازی به بی فرهنگی نداریم !